O tío Prudencio e máis Freitoso son dous cegos, con perdón do tópico, con moita vista, en máis dun sentido.
Dedícanse a percorrer vilas e aldeas tratando de gañar un anaco de pan para comer, dunha forma dura mais seguramente moito máis honrosa que a que desenvolven outros que gozan de mellor prestixio social. Tras reencontrarse, ambos personaxes comparten anécdotas da súa traxectoria vital, que moven a rir mais tamén denotan unhas condicións de vida ben sacrificadas, e o feito de que o mundo cambiou bastante pouco nos máis de cen anos desde que os lexendarios Charlón e Hermida crearon e estrearon a obra orixinal. Todo cambiou… mais non cambiou nada.
